Ellef Ellef vieringMe gaan aftelle meej ’n Olumpies waakvlammeke en me n’ouwe Vastenavend mè vor de leste keer Diemer van Wijk

as Nar. D’n ellefde van d’n ellefde zit ‘r awwir op. En de waffere! Vor de Boereploeg is Ellef-Ellef feitelek gewòòn ’n vergadering. Wel ’n ééle vername n’or, mar toch. D’r wier om allef zeuve n’al verzameld bij d’Ierse Pub op ’t Beursplein. Vandèèr ging ’t in ’n stoetje naar de sjieke n’Ofzaal van ’t Markiezen’of, om tredisiegetrouw ’t errepellòòf in de fik te steke. Om goeie gééste n’aan te spreke en kwaaie te verjage. En speesjaal vor van ’t jaar, éél biezonder, wier t’r nie “zomar” ’n vuurke n’aangestoke… ’t was namelek medéén ’t waakvlammeke da d’alle Krabbe zal vergezelle de komme’de maande. As waakvlammeke tot ’t Neuzebal, en dèèrnaar as artverwerremend Olumpies Vuur vor de komme’de Vastenavend.

Van de n’Ofzaal ging ’t in één deurgetrokke stréép nar Sportpeleis De Stoelemat voor de Gròòte Raadsvergadering. ’t Belangrijkst agendapunt vor de Boereploeg is da van de verkiezinge… As eerste wier ’n Gròòtse Boer gekoze: as rizzeltaat van ’n boere-kurlingwedstrijd, ondersteund deur de dweilploeg en op de gladde kiel van onze n’eigeste Peperbus. As “verrasse’de” winnaar van da spel wier Joost van Dongen van ’t jaar tot aanvoerder gekoze van de leutege ploeg! Gelijk dèèrnaar wier Dennis van Tilborg aangesteld as Pliesie van de n’Òòg’eid: Steketee! Meej ’n vliege’de rotvaart glee t’ie de zaal binnen op z’n rappe Bopslee.

’t Òògtepunt van d’n avend is netuurlek de Prinsverkiezing. Om ’t leutvuur tevreeje te stelle offerde n’alle kemissies zullie beste en leutegste boer of boerin. Mè mooie woorde van de kemissievoorzitters wiere z’aan ’t vuur gevoerd. Da vuur wier opgepookt en uit de vlamme verscheen onze n’Òòg’eid vor de komme’de Vastenavend: Dirrek ‘Opmans, oftewel Prins Wannes III van ’t Krabbegat. Z’n nuuwe Nar wor niemand minder as Diemer van Wijk, die as Kerstman, op ’n echte n’Arreslee, binne kwam glij’e. IJ kondegde trouwes wel medéén aan dattie da van ’t jaar vor ‘t lest ga doen. “De belle van de Nar, zijn in di d’Olumpies jaar ok de bel van de leste ronde”, zeetie.

Na datte nuuwe boere zullie éénpikkel omg’ange n’adde krege en toen andere boere van ’n twee- of ’n driepikkel ware verzien, was ’t bekant tijd om in ’n topsprint naar de Geit van Mie d’n Os te trekke. Die kreeg netuurlek ’n lauwerkrans omg’ange. D’n Òòg’eid noom ’t woord en zee da d’t vor ons ammaal “gouwe tij’e gaan worre”. De Gròòtste Boer begon verrassend genog mè d’n uitleg vor nuuwe Krabbe over watter de komme’de menute n’ammaal sting te gebeure. Iederéén moes lache toen t’ie afsloot mette zin: “En amme sebiet wir vertrekke… è d’op oew knieje twee bruine vlekke!”

De Kale n’Eed ging t’r in as koek en eindegde mette woorde:

“Mè d’n fakkel die zal vlamme n’en strale, wor ‘t ‘n féést om deur vijf ringe t’ale…” De komme’de tijd ga d’t lòòpend vuurke as ’n waakvlammeke deur de stad. Da’s ammaal te vollege n’op https://olumpiesvuurke.nl En ouw ok de “soosjels” mar goed in de gate, dan ziede persies watta vlammeke n’ammaal meemakt… Me gaan same n’aftelle tot aan ’t Neuzebal!

Kale n'Eed Vastenavend 2026

Geit,

Sportieve meid! Ge sta d'al jare n'ierzo buite, mè d'oew strakgespierde kuite. Me zijn blij damme n'ier wir staan, mè wa nuuwe krabbe n’ier vooraan. Dus zumme same n'eve n'uitlegge, wa me n'ier feitelek komme zegge.

En ‘k zal de zinne nie te lang make, zodamme nie wir in verwarring rake. Me gaan eerst de Kale n’Eed aflegge, waarnaar onze n’Òòg’eid wa zal zegge. Gij Geit, kreg ’n krans van groente n’aan, vanweges de leut en ons Boerebestaan. Dan gaan me ‘Mie d’n Os die ad ’n geitje’ zinge, en komme d’r nog twee belangrijke dinge.

De prins zet ’t sein op groen, waarnaar me de zeuvensprong gaan doen. En amme sebiet wir vertrekke… è d’op oew knieje twee bruine vlekke!! Geit, k’zal oe belove as gin n’ander, datter nie zo veul verander. Want ielek jaar zegge de mense n’ier trouw, waarom wit ik al ’t motto nouw? Da doen me n’al jare zo, ’t motto kredde vantevore kedo. Da’s net as in de polletiek, vraag da mar ’s aan Domeniek. En da’s nouw nie om te slijme, ‘t moes toch erreges op rijme. IJ zee nog tege mijn recent, ’t Is vaak g’eim en dus bekend.

Geit, g’eddet vast al wel gezien, d’r is nog niks gebeurd mè d’t Ketrien. En naar tien jaar procedere, zit Tante Lewieze mette gebakke pere. Dankzij twee errefgoedinstitute, en netuurlijk - die van Jute.

Mar over gebouwe gesproke: de Stoelemat wor sebiet afgebroke. Om dèèr appartemente te bouwe, maar waar motte wij dan Vastenavend ouwe? Ouw die zaal toch overend, en mak da d’n monement! 

Nog eve wa d’anders, beste Geit! Ge rakt in Berrege de weg dikkels kwijt. Noord, Oost, West of Zuid, ge komt de stad nie in of uit. Ik docht van de week: ik denk da’k verdwaal, want ik zat bekant… in Roosendaal!

't is 'n vroege Vastenavend, Geit, mar me zijn al 'n bietje voorbereid. Gij ging in 1960 voor Brons, en da's meer dan genogt voor ons. Mar wees nie benauwd, me gaan nouw ok voor zilver en goud.

’t Wor nie elééneg skieje n‘en ateletiek, mar ok Boereworstele bij de Griek. Op ’n slee deur de Olympialaan, achter Prins Wannes d’n derde n’aan. Strakke spiere n’in z’n majo, dweile n’op olumpies nivo. Mè d’n fakkel, die zal vlamme n’en strale, wor ‘t ’n féést om deur vijf ringe t’ale.

Want: ME N' OUWE ME VEULE, DE LEUTEGE SPEULE!

En dan nog eve gouw, Geit, da beloof ik dus aan jou! En nouw sprikt de n’Òòg' eid